Deixar un comentario

O Medio Natural

Nesta páxina as alumnas e alumnos de 5º de E.P. do CPI publicamos traballos sobre o Medio Natural.As baleas

As baleas

O 12 de Xaneiro de 2014 avistouse unha balea morta e varada en Corcubión, aínda que non sabemos a causa da súa morte, avisada por un veciño. Sen embargo non se fixo nada coa balea, que ficou varada na costa moito tempo.

No ano 2014 foron moitos os temporais que bateron nas nosas costas.

Cando os animais carrañentos comeron a balea só deixaron os ósos. Pero pedimos o permiso para poder levar os ósos ao colexio.

 

img_3540-rediimg_3531-redi

O C.E.M.M.A

 É unha organización para o estudio dos mamíferos mariños que xurdiu no ano 1990 porque había moita xente interesada nestes animais, debido sobre todo á alarma creada polos grupos que falaban da súa extinción.

No caso de avistar un animal mariño con problemas debe avisarse ao C.E.M.M.A. Cando o reciben, aínda que estea morta a balea, polo menos intentan retirala -dependendo do caso- cunha grúa ou o que faga falta. No caso dos cetáceos enfermos mándanos a unhas piscinas enormes.

Axuda cos ósos

Don José Dominguez Buituron, o patrón maior foto-huesosda cofradía de Corcubión axudounos a levar os ósos no barco ata o porto de Corcubión, e despois tróuxonolos un antigo axudante da Cristalería Padronesa nun camión-grúa. No noso colexio estudámolos.

Arpoador

Entrevistamos a D. Miguel López Pérez, que, entre outras cousas, dixo:

5-caza-baleasbDepende de como os vexa: case sempre van en banda¡; eu chegaba e observaba as baleas un pouco, e despois arpoábaas”.

Cazaban moitos cetáceos e por iso tiveron que diminuir a súa caza…

Tamén nos contou que o tipo de balea que máis se cazaba en Galicia era o cachalote.

O ano pasado fixemos estos traballos:

Déronnos este diploma:

foto-diploma

Grupo 5: Eloy, Miriam, Aroa, Nico, Nicolas.

img_3541-redi

Baleas: Os Xigantes Do Mar.

Que son as baleas:

Mamífero mariño de gran tamaño, de cor escura polo lombo e esbrancuxado polo ventre, con dúas grosas aletas laterais e unha traseira horizontal, e con barbas en lugar de dentes.

Tipos de baleas:

  1. Balea Azul.

  2. Balea Gris

  3. Balea Piloto

  4. Balea Jorobada

  5. Balea Atlántica

  6. Balea Franca

  7. Balea Beluga

  8. Balea Boreal

  9. Cachalote

  10. Narval

  11. Balea

Cazadores de baleas:

A caza de baleas consiste na obtención de recursos a partir de cetáceos, principalmente misticetos. O termo “balea” en sentido estrito se reserva aos integrantes da familia Balaenidae.

Os primeiros rexistros desta actividade remóntanse polo menos ao 3.000 A.C.Varias comunidades costeiras desde hai moito tempo cazaron e colleitaron baleas varadas para a súa subsistencia. A caza industrial das baleas comezou no século XVII. A principios do século XX o uso da tecnoloxía e o aumento na demanda de recursos superaron o límite sustentable polas baleas, causando o descenso nas poboacións destas. Na década de 1930, cada ano máis de 50.000 baleas foron asasinadas.

En 1986 a Comisión Baleeira Internacional prohibiu a caza comercial, co fin de permitir que as poboacións de cetáceos poidan recuperarse. Con todo, permíteselles a certas comunidades continuar coa cazaría de subsistencia, como parte da súa cultura. Ademais, o artigo VIII da Convención que regulamenta a caza da balea permite a cazaría con fins científicos.

Canadá: Levada a cabo por pequenas poboacións Inuit.

Estados Unidos: Levada a cabo por diferentes comunidades indíxenas de Alaska.

Groenlandia: Levada a cabo por pequenas poboacións Inuit.

Islandia:Retomou a caza comercial desde 2008, cunha cota anual de 100 rorcuales aliblancos e 150 de rorcuales comúns.

Illas Feroe: Ao redor de 950 caldeiros de aleta longa son cazados cada ano como parte da súa cultura, nunha actividade regulada polas autoridades locais, pero non pola CBI.

Indonesia:Levada a cabo por pequenas comunidades das illas Lembata e Solor, como parte da súa cultura e crenzas relixiosas.

Xapón: Produto da moratoria á cazaría comercial e as presións internacionais, Xapón desenvolveu a chamada cazaría científica, catalogado por varios países e institucións como unha cazaría comercial encuberta. Tamén existe a caza anual de golfiños en Taiji, en que centos de pequenos cetáceos son capturados para a industria do entretemento e algúns son destinados ao consumo humano.

Noruega: Realiza cazaría comercial do rorcual albiblanco, con cotas anuais ao redor das 400 a 500 capturas.

Rusia:Antigamente Rusia tiña unha importante industria ao redor da captura de orcas, que diminúo significativamente a partir da década de 1970. Actualmente, na rexión de Chukotka realízase a caza de baleas grises, cunha cota anual de 140 animais, regulada pola CBI.

San Vicente e as Granadinas: Levada a cabo polos nativos de San Vicente e as Granadinas na illa de Bequia. A CBI permite unha cota anual de 4 yubartas.

A caza de baleas no norte de Galicia

Houbo un tempo no que as baleas era visitantes asiduas das costas do Atlántico ibérico. No século XV, franceses e vascos chegaron a Galicia para dar caza a estes colosais cetáceos. Pouco despois, crearon empresas navieiras nos portos de abrigo natural próximos aos lugares de paso das mandas. Desta forma, a explotación baleeira constituíuse nun alicerce esencial na economía do litoral galego.

Como as cazaban:

“Subir unha atalaia á punta dunha serra que cae sobre o mar, e de alí ven saltar de lonxe cantidade de auga para arriba facendo moita espuma, e aínda a mesma balea vén a metade do corpo fose da auga; e así a atalaia dá aviso aos mariñeiros, os cales, armando as súas barcas e pondo dentro moita cantidade de cordas, e nos cabos atados uns dardos arpoados, vanse a elas, e tirándoos, como senten feridas, van logo moi bravas para o alto da mar levando metidos aqueles arpóns, e os pescadores, dando sempre corda, séguenas ata que xa moi desangradas e perdendo aquela furia, tráenas tirando delas, onde, facendo grandes lumes, fan delas moito aceite”.

Así se mataban as baleas no norte de Galicia cara a 1.675, segundo narra o Licenciado Molina. Esta pesca, xunto coa sardiña, pescada, congro e abadexo, foron o sustento fundamental das pequenas vilas costeiras. O procesado básico facíase nas fábricas locais, aínda que as formas máis elaboradas de afumado e salgadura, por excelencia, tiña lugar na coñecida barriada coruñesa da Pescadería, no istmo de entrada á Cidade Vella. O motivo era que, aínda que por entón Coruña contaba tan só con 3000 habitantes, era o núcleo de poboación máis importante de Galicia, e dispuña das mellores canles de distribución dos produtos do mar, que eran o motor económico da cidade (o 70% dos habitantes vivían na Pescadería).

Con todo, non durou moito o florecemento desta industria. Xa en 1788, José Cornide Folgueira -ou de Savedra- informa que xa se abandonou a caza de baleas, e iso que aínda frecuentaban a costa: “Aínda que era común nas costas de Galicia noutros tempos, tal que enriquecía coas súas barbas e graxa a aqueles pescadores, non a podía describir cando adoitaban aparecer asucando impunemente o litoral galego, por non haber quen as persiga”. E engade que “xa son vaise á caza de baleas en portos como Camariñas, Laxe, Corme, Cedeira e San Ciprián, en cuxas casas subsisten aínda moitas vértebras que serven de bancos e varios ósos destinados a outros usos”. Incluso o propio nome do pobo de Cedeira, outrora baleeiro, vén do latín Cetaria ou Cetus, (As baleas son mamíferos cetáceos).

A caza de baleas supuxo un gran apoio para a economía de subsistencia de entón, principalmente no inverno, que era cando estaban “en sazón”. Segundo o Licenciado Molina “dun ballenato, aínda que sexa pequeno, sácanse duascentas arrobas ou cántaras de aceite, o cal serve para todo o que se aproveita o de oliveiras, salvo para comer. Sácase este aceite facendo pedazos delas e postas a cocer nunhas grandes caldeiras, se derreten, e queda case todo en graxa”.

Clemente, Xoán, Gabri e Samu (6º EP, grupo nº 2)

Os animais

A fauna é o conxunto de especies animais que habitan nunha rexión xeográfica.

Pita do monte

Pita do monte

Os animais poden ser domésticos ou salvaxes segundo onde vivan. Hai unha gran diferenza entre os animais salvaxes e os animais domésticos:

Os animais domésticos viven preto de nós; algúns deles viven nunha pequena granxa (fóra da casa) ou nun curral (dentro da casa). Algúns presentan servizos aos seu donos, como as vacas, os porcos ou as galiñas… Outros tamén nos ofrecen materiais para facernos roupa, como as ovellas… e non só nos ofrecen cousas básicas para a nosa vida, senón que tamén nos ofrecen diversión e compañía, caso típico nos cans e nos gatos.

Raposo

Raposo

A domesticación é o proceso polo cal unha poboación dunha determinada especie animal ou vexetal perde, adquire ou desenvolve certos caracteres. O primeiro animal doméstico foi o can, pero agora hai unha gran variedade. A súa finalidade é obter determinados beneficios das devanditas modificacións.

Os animais salvaxes viven en liberdade, xa sea no bosque, na selva ou no mar, e sobreviven polos seus propios medios; cazando, pescando, comendo outros animais ou vexetais. Este é o caso do elefante, da xirafa, do tigre, do león ou o oso entre outros.

Cando se fala de animais salvaxes todos temos a impresión de que son animais perigosos: pensamos en leóns na selva, osos, tigres, etc. Pero non todos os animais salvaxes son perigosos. De feito, todos os animais foron salvaxes algunha vez. Os gatos, os cans, os cabalos,… todos eran animais salvaxes antes de ser domesticados polo home. É máis, aínda quedan especies de cabalos salvaxes en galicia e non por iso son perigosos para o home.

Os animais en perigo de extinción

Resulta moi triste, pero moitas especies de animais extinguíronse, é dicir, desapareceron para sempre do planeta. Os animais que corren o risco de desaparecer dise que están en perigo de extinción. É importante protexer as especies que se atopan ameazadas.

Unha especie considérase en perigo de extinción, sexa vexetal ou animal, cando se atopa comprometida a súa existencia globalmente. Isto pódese deber tanto á depredación sobre a especie como á desaparición dun recurso do cal depende a súa vida.

As súas causas son:

  • A persecución e matanza polas súas peles.

  • A introdución de especies exóticas en ecosistemas da península.

  • A caza furtiva e pesca intensiva.

  • A contaminación das augas.

Algún animais en perigo de extinción son: oso ibérico, lince ibérico, lobo ibérico, aguia imperial, visón, musaraña canaria, morcego mediterráneo, cabuxa montesa, rebeco, esquío vermello común, rato de auga, leirón gris, abutre negro, tartaruga mediterránea, píntega, lamprea de río, cangrexo de río, formiga vermella, oso pardo, lagarto xigante das Canarias, atún vermello, raposo prateado, pita do monte. (Entre outros)

Salomé, Santi e Javi (grupo 1)

Os bosques

Un bosque é unha superficie con moitos árbores. Hai bosques en todas as rexións. Hai varios tipos de bosques:

  • O bosque chuvioso.
  • O bosque temperado.
  • O bosque temperado caducifolio.
  • O bosque seco de coníferas.
  • O bosque chuvioso temperado.
  • O bosque boreal .
Hai bosques naturais e bosques plantados.
Os bosques poden clasificarse de diferentes maneiras:
Os Bosques Boreais: ocupan a zona subártica, e son polo xeral de árbores con follas perennes. Os Bosques das Zonas Temperadas: neles atópanse bosques caducifolios de folla ancha, e bosques perennifolios coníferos. Nas zonas temperadas cálidas hai árbores perennifolias de follas anchas, como o bosque mediterráneo e a laurisilva (bosque de loureiro).
Os Bosques tropicais e subtropicais: inclúen os bosques tropicais e subtropicais húmidos, os bosques tropicais e subtropicais secos e os bosques tropicais e subtropicais de coníferas.
Nos bosques hai diferentes clases de árbores: eucaliptos,castiñeiros etc…
Os bosques están compostos por árbores e herbas (plantas).
Nas árbores viven varias clases de animais: esquíos,paxaros etc…
Grupo5: Natalia,Nerea e Ona.

As Fragas do Eume.

 As Fragas do Eume son un parque natural de Galicia. Un sitio único en Galicia! A flora e a fauna son abundantes e non hai contaminación.

O parque natural creouse o 30 de xullo de 1997 e daquela era un lugar de extrema beleza.

Fíxose un sitio moi famoso e mesmo foi declarado Lugar de Importancia Comunitaria. As súas fragas estaban consideradas uns dos mellores exemplos de bosque atlántico termófilo do continente europeo.

Nas Fragas do Eume viven 13 das 15 especies de anfibios de Galicia: píntegas, rás, sapos…

Tamén viven moitos mamíferos no Parque, como corzos, lontras, xinetas, cervos, xabaríns

Ademáis tamén hai moitas especies de aves como o bufo, o falcón peregrino, o miñato , o merlo, o picapeixe…

As fragas do río Eume son un destacado representante da vexetación galega; a flora é moi abundante. Destaca polos seus ecosistemas de elevada biodiversidade. A árbore con máis presenza nos bosques do Parque Natural é o carballo. Moitos dos carballos das Fragas do Eume bordean o río Eume. No parque natural tamén teñen gran presenza os castiñeiros, dominantes nalgunhas zonas das Fragas do Eume.

Sen embargo, a causa dun terrible desastre, o Parque Natural das Fragas do Eume xa non é o de antes. O día 30 de Marzo as Fragas do Eume sofriron un incendio espantoso. Setecentas cincuenta hectáreas morreron calcinadas!

Aarón, María, Estela -3 Grupo

Deixar unha resposta

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: